53-0405 – Humayo Kayo at Sabihin sa Aking mga Alagad

Nang ang propetang ito ay mapuspos ng Espiritu, nagsimulang ipakita sa kanya ng Diyos ang mga bagay na magaganap; na may Isang Darating na mag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan at muling mabubuhay. Nakita niya ang muling pagkabuhay ng Panginoon. Ah, talagang minamahal ko ang bahaging iyon kapag naiisip ko ito. Sinabi niyang tumayo siya at iniliglig ang kanyang sarili.

Siya ay nakaupo sa isang bunton ng abo. Naku! Ang tinatawag natin ngayon na kamalasan ay dumating sa kanyang tahanan. Napatay ang lahat ng kanyang mga anak. Naubos ang lahat ng kanyang kayamanan. Nasira ang kanyang kalusugan. Siya ay nakaupo roon, isang Kristiyano o mananampalataya, na tila pinabayaan na ng lahat. Maging ang kanyang iglesya ay tumalikod na rin sa kanya. Nakaupo siya roon at kinakamot ang kanyang mga pigsa.

At nang sumakanya ang Espiritu ng Panginoon at nakita niya ang muling pagkabuhay sa umagang iyon, alam ninyo, tumayo siya at sinabi, “Nalalaman kong buhay ang aking Manunubos, at sa mga huling araw ay tatayo Siya sa ibabaw ng lupa. At bagaman sirain ng mga uod ang katawang ito, gayunman, sa aking laman ay makikita ko ang Diyos; Siya na aking makikita…” Alam niyang makikita niya ang Diyos sa mga huling araw, sapagkat magkakaroon ng muling pagkabuhay—isang pangkalahatang muling pagkabuhay.

Pang-araw-araw na Tinapay

“Sapagkat nalalaman kong buhay ang aking Manunubos, at sa kahulihulihang araw ay tatayo siya sa ibabaw ng lupa: At pagkatapos na sirain ng mga uod ang aking balat, gayunman, sa aking laman ay makikita ko ang Diyos.”
Job 19:25–26